The Return in de Pont van Luc Tuymans is toegift bij afscheid van directeur Hendrik Driessen

Directeur Hendrik Driessen begon 27 jaar geleden met de creatieve opbouw van museum De Pont in Tilburg. De ingrediënten waren aanwezig voor een prachtig museum. De voormalige wolspinnerij bood een uitstekende mogelijkheid om kunst tentoon te stellen. Het bouw is mooi authentiek en heeft prachtige hoge en ruime zalen die de kunst volledig tot zijn recht laten komen. Dit ruimtelijk effect voel je als bezoeker want dat creëert rust bij de bezichtiging. De aparte wolhokken zijn bij uitstek geschikt om de bezoekers de mogelijkheid te bieden om werken in een meer geïsoleerde ruimte te bekijken. Die intimiteit versterkt het beeld van de werken.

 

Aanvankelijk was het moeilijk voor Driessen om kunstliefhebbers naar Tilburg te laten afreizen maar dat is in de loop der jaren zeer goed gelukt. Niet alleen het gebouw maar ook de gestage opbouw van een eigen collectie en de ‘gunfactor’ van kunstenaars om hier te kunnen exposeren heeft dit museum toonaangevend gemaakt voor hedendaagse kunstliefhebbers. Niet in de laatste plaats door de uitstekende kwaliteiten van Driessen om te netwerken. Hij heeft in de loop der jaren goede relaties met kunstenaars opgebouwd. De goede band met Luc Tuymans heeft zeker invloed gehad op de instemming van deze kunstenaar om bij het afscheid van Driessen zijn werken ter beschikking te stellen. De relatie tussen Tuymans en Driessen resulteerde al In een expositie in de Pont in 1995. Tuymans heeft toen voor de eerste keer in Nederland geëxposeerd.

De Belgische kunstenaar Luc Tuymans (1958), is subliem in het weergeven van het licht. Spelen met licht zien we veel meer kunstenaars op knappe wijze doen. Dat gaat al terug tot onze oude meesters. Tuymans doet dit op een geheel eigen wijze. Het licht lijkt wel realistisch aanwezig te zijn alsof er daadwerkelijk vanuit zijn werken reflecties van licht komen. Soms toont zijn werk zelfs overbelicht. Zijn kleurgebruik beperkt zich vaak tot pasteltinten en dat versterkt nog het lichteffect. Door deze transparante en ingetogen stijl zou je denken dat de afbeeldingen onschuldig en zoet tonen. Zijn grijzen zouden het sprookjesachtig kunnen maken. Niets is echter minder waar. Zijn werk heeft een donkere betekenis. Er wordt een rauw en dreigend beeld geschapen met een ondertoon van de harde werkelijkheid. Zijn kleurgebruik lijkt monochroom maar er zitten heel veel kleurnuances in. Onvermengd zwart gebruikt hij nauwelijks. Hiervoor maakt hij een menging van violet, oranje, rood en indigo. Tuymans werk toont duister en vaag. Hij brengt geweld, ziekte, misdaad, oorlog, islamitisch extremisme, intolerantie, machtsmisbruik en leegte via zijn werk onder de aandacht. Hij is in zijn jeugd veel gepest dat zal zeker invloed hebben gehad op zijn blik op de wereld.

Een korte periode heeft hij zich toegelegd op het maken van films en dat heeft effect gehad op zijn werken. Zijn schilderijen lijken op een stilstaand beeld. Een incompleet beeld, zoals ook elke herinnering onvolledig is. Zijn filmperiode en de opkomst van de televisie vormen zijn interesse voor stilstaand beeld en close-ups. Stilstaand beeld bewerkte hij op de computer en resulteert soms in een schilderij. Zijn werkwijze is bijzonder. Hij prikt het doek op de muur. Zo kan hij het doek bewerken terwijl het strak bevestigd is. Vervolgens zet hij in een snelle beweging de afbeelding erop. Hij werkt van licht naar donker net zoals een polaroid zich ontwikkelt. Als het af is spant hij het pas op een frame. Het werk wordt altijd binnen twee dagen gemaakt.

 Hands (1975). Persoon in contouren in een duistere, lege omgeving.

 

Antichambre (1985). Dit werk maakte Tuymans na zijn filmperiode. Door de verdubbeling van de ruimte lijkt het alsof twee scenes tegelijk geprojecteerd zijn op het doek. De enorme kroonluchter geeft nog een extra dimensie.

 

 

 Suspended-The Cry-The Servant. Zet de kijker aan tot het maken van zijn eigen verhaal. De omgeving lijkt idyllisch maar er is ook een gevoel van een naderend onheil.

 

Mwana Kitoko. Koning Boudewijn komt aan in Belgisch Congo. Mwana Kitoko betekent mooie blanke jongen en gaat over het koloniale verleden van België.

 

Mayem. Reactie op 9/11. In een sporthal spelen mensen paintball en verschuilen zich achter obstakels.

 

 Speech. Spel met licht. De persoon lijkt op te gaan in het licht.  

 Luc Tuymans, even terug in de Pont, een beter afscheid had Hendrik zich niet kunnen wensen.

 Deze tentoonstelling is te zien in museum de Pont in Tilburg tot en met 17 november 2019.

De werken in de zalen worden vrijwel zonder begeleidende tekst getoond. De kunstenaar wil dat de bezoekers hun eigen invulling eraan geven. Er is bij de ingang een klein boekje verkrijgbaar waarin een beperkte toelichting bij zijn schilderijen wordt gegeven.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *