DE BROERS BARRAUD, VIER ZWITSERSE REALISTEN

Het levensverhaal van de vier broers Barraud zou het scenario kunnen zijn van een goede film. Ondanks armoede en tegenslag zijn zij er uiteindelijk in geslaagd om van de kunst te leven. Aspecten als talent en doorzettingsvermogen hebben een grote rol gespeeld. Het zou natuurlijk het verhaal van veel kunstenaars van vroeger en nu kunnen zijn, maar het aspect van vier broers geeft dit verhaal nog een extra dimensie.

De broers Charles (1897), François (1899), Aimé (1902) en Aurèle (1903) groeiden begin 1900 op in de Jura, Zwitserland, in een arm gezin. Hun ouders waren uurwerkgraveurs. Overdag werkten zij als stratenmaker, huisschilder of conciërge. Al in hun vroege tienerjaren ontdekten zij het schilderen. Zij werden daarin enorm gesteund door hun sterke moeder die hen enorm stimuleerde. Er was  geen geld voor doeken maar zij gaf hen oude lakens om op te schilderen. ‘s Avonds volgden zij lessen aan de plaatselijke kunstacademie.

In de hoop op een beter leven vertrokken zij met elkaar naar Frankrijk. Eerst naar Reims, later naar Parijs. Ook daar was het voor hen hard werken om het hoofd boven water te houden. In de tussentijd bestudeerden zij het werk van de grote kunstenaars in het Louvre nauwkeurig. In Parijs ontmoette François zijn grote liefde Marie. Zij werd zijn muze en is op veel schilderijen van François terug te vinden. Het bleef echter ploeteren voor de broers en uiteindelijk keerden ze terug naar Zwitserland. Daar kreeg François in 1930 een contract aangeboden van galerie Moos, de grootse galerie van Zwitserland met veel belangrijke internationale contacten. Zijn broers Aimé en Aurèle kregen ook een contract bij de galerie. In ruil voor een modaal inkomen en een atelier in Genève moest  François vier werken per maand aan de galerie leveren. De galerie heeft er hard voor gewerkt om het werk van François beroemd te maken. Er werden flinke bedragen voor het werk betaald en zijn schilderijen werden verkocht aan buitenlandse musea. In 1934 overleed François echter aan tuberculose, hij werd 34 jaar oud.

Na zijn dood gingen de andere drie broers ieder hun eigen weg in de schilderkunst. Zij bleven wel na de dood van François het werk van alle vier de broers tentoonstellen onder de titel “De broers Barraud”. Hun broederschap eindigde niet bij de dood van François. “Als we niet met ons vieren waren geweest, was niemand van ons schilder geworden”, verklaarden zij.

De tentoonstelling richt zich het meest op het werk van François. Hij was de beroemdste van de vier. Zijn werk staat centraal. Van hem zijn veertig werken te zien, samen met 26 werken van zijn drie broers. François zou nooit zo succesvol zijn geweest zonder zijn drie artistieke broers.

In de tentoongestelde werken valt het kleurgebruik op. We zien bruine en grijze tinten gecombineerd met een bijzondere lichtinval. Hierin zien we aspecten van de oude meesters terug.  De broers drukten wel een duidelijke stempel op hun werk. Zij schilderden in strakke lijnen en gebruikten een fijne schilderstechniek.

 

In de schilderijen worden personen eigenzinnig en markant weergegeven. Vaak op een geïdealiseerde wijze. Bij het werk van François zien we dat veelvuldig terug in de wijze waarop hij zijn vrouw Marie portretteerde. De broers plaatsten de  bijna perfecte personen in een alledaags interieur. Dat geeft een bijzonder contrast.  De stillevens en portretten zijn aan de ene kant levensecht en gedetailleerd weergegeven aan de andere kant zit er een vervreemding in die enorm fascineert. Mysterieus en eigenzinnig met bijzondere details.

Ik vond het een mooie tentoonstelling. Niet alleen zijn de kunstwerken fascinerend ook de wijze waarop het werk is tentoongesteld. Hiervoor leent museum More zich bij uitstek. Ruimtelijk tentoongesteld in een mooi interieur met een prachtig lichtval geven deze tentoonstelling nog een extra sereen tintje.  De schilderijen van de broers Barraud zijn te zien in Museum MORE in Gorssel tot en met 12 mei 2019.

2 gedachten over “DE BROERS BARRAUD, VIER ZWITSERSE REALISTEN”

Reacties zijn gesloten.